25 λεπτά καλού ποδοσφαίρου αποδείχθηκαν αρκετά για να πάρει η ομάδα μας τους 3 βαθμούς της νίκης και να διατηρήσει ζωντανές τις όποιες ελπίδες μας έχουν απομείνει για την είσοδο στην πλέιοφς.

Για ακόμη ένα παιχνίδι ο Μασάδο απογοήτευσε με τις επιλογές του ξεκινώντας τους Σολτάνι και Παπαζαχαρία κάτι που δικαιολογημένα σε πολλούς δημιούργησε απορίες και ερωτηματικά. Για τον Παπαζαχαρία νομίζω ότι ένας παίκτης με έμφαση στα αμυντικά του καθήκοντα δεν είχε ρόλο στην συγκεκριμένη θέση κόντρα σε έναν ΟΦΗ που όλοι μας περιμέναμε να παρουσιαστεί αρκετά επιφυλακτικός και με πρώτο στόχο να διατηρήσει ανέπαφη την εστία του. Η επιλογή του Καπετάνου φάνταζε εξ αρχής η πιο κατάλληλη. Η θετική  παρουσία του στην επανάληψη απλά επιβεβαίωσε τις σκέψεις μας.  Μπορεί ο Καπετάνος δικαιολογημένα να τον κυνηγάει η φήμη του χασογκόλη που τον ακολουθεί αλλά κατάφερε σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα μας έδειχνε εγκλωβισμένη στην πολύ καλή πίεση των παικτών του ΟΦΗ να προωθήσει το παιχνίδι μας και να δώσει ενέργεια σε έναν χώρο που στο πρώτο ημίχρονο το πρόβλημα ήταν τεράστιο. Η δεύτερη περίεργη επιλογή του Μασάδο ο Σολτάνι δυστυχώς έχει και ένα άλλο υπόβαθρο και ενισχύει τις καφενειακές συζητήσεις που θέλουν την διοίκηση της ομάδος να "εκβιάζεται" από παίκτες και μάνατζερ λόγω της οικονομικής της αδυναμίας και να αναγκάζεται με την σειρά της να δώσει ευκαιρίες σε παίκτες που θεωρούσαμε ξεγραμμένους δίνοντας κατά κάποιο τρόπο χαρτάκι στον προπονητή μας. Αλλιώς δεν βρίσκω λόγο ο Μασάδο ξαφνικά να "αγάπησε" τόσο πολύ τον Σολτάνι και να προτιμάει να αφήνει εκτός τον Γιαννώτα που το παιδί τα πηγαίνει εξαιρετικά ή ακόμη και τον Καζναφέρη που επέστρεψε από τον τραυματισμό του. Κάτι ανάλογο ισχύει και για την περίπτωση του Σηφάκη που από το πουθενά τον είδαμε στο Καραϊσκακη και πολύ πιθανόν να τον ξαναδούμε παρόλο που σύμφωνα με τις δηλώσεις του δύσκολα να παραμείνει στον ΑΡΗ μας. Το καλό όμως με τον Μασάδο είναι ότι δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια και έστω και καθυστερημένα κάνει τις απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις. Έτσι λοιπόν στο Β ημίχρονο με την είσοδο του Καπετάνου και του Γιαννώτα είδαμε έναν ΑΡΗ πολύ πιο δραστήριο, με περισσότερη φαντασία και με καλή κυκλοφορία της μπάλας να βγαίνει προς τα μπροστά και να κυνηγάει το γκολ. Ο συνήθης ύποπτος Νίκος Λαζαρίδης χτύπησε και πάλι χαρίζοντας την νίκη στην ομάδα!  Μπορεί να μην εντυπωσιάσαμε αλλά σε μια ημέρα όπου τα βασικά σου ατού όπως ο Ούμπιντες,  ο Καστίγιο, ο Φατί , ο Νέτο και ο Ακόστα ήταν μέτριοι καταφέραμε να βρούμε λύσεις από παίκτες όπως ο Καπετάνος και ο Γιαννώτας και να φθάσουμε στην νίκη. Βελτιωμένος παρουσιάστηκε και ο Τσουκάνης σε σχέση με τον αγώνα κόντρα στον Ολυμπιακό ενώ και ο Κανούλας είχε θετική παρουσία. Επίσης δεν θα πρέπει να  παραβλέψουμε το γεγονός ότι σήμερα ήταν ίσως η μοναδική ή μια από τις ελάχιστες φορές που ενώ προηγηθήκαμε δείξαμε την απαραίτητη ψυχραιμία και δεν κινδυνέψαμε ούτε στιγμή να δεχθούμε την ισοφάριση.

Δεν γέμισε το γήπεδο παρόλο που ο καιρός ήταν ιδανικός κάτι που το περιμέναμε μετά το ντροπιαστικό ξενέρωμα που βιώσαμε την προηγούμενη αγωνιστική αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχε διάθεση και ζωντάνια στις κερκίδες του Κλ.Βικελίδης. Η ισοπαλία ανάμεσα στον Αστέρα Τρίπολης και την ΑΕΚ φαντάζει ως ιδανικό αποτέλεσμα για εμάς και μας δίνει κάποιες ελπίδες για την συνέχεια. Όπως και να έχει θα πρέπει να συνεχίσουμε δυνατά με την διοίκηση να φροντίσει το θέμα της αδειοδότησης και τους παίκτες να συνεχίσουν με νίκες και στα υπόλοιπα εναπομείναντα παιχνίδια.